بهانه هایی برای نوشتن

در کدوم زباله دونی سرگرم هستید؟

فضای مجازی در یک کلام آشغالدونی ای بیش نیست گرچه در این زباله دونی بی کران محتوای مفید هم گیر میاد اما مثل سوزن تو انبار کاه.

فضای وب فارسی زبون که زباله دونی محض هست چون همش ترجمه های نصفه نیمه و تحریف شده انگلیسی هست و من مستقیما به محتوای انگلیسی مراجعه میکنم در هر موضوعی که جست و جو میکنم.

وقتی همه بتونن تولید کنده محتوا (بخوانید آشغال) شوند از جمله خود من :) بهتر از این هم انتظار نیست.


عصر تولید زباله و عصر سرگرمی در میان زباله ها.

از جمله زباله دونی های پر رونق هم که کاملا روشنه که اینستاگرام هست.

متاسفانه دنیای کتاب هم درگیر همین تولید کننده های زباله شده اما شدت کمتری داره ولی خب هنوز هم میشه مرجع رو کتاب ها گذاشت. البته در دنیای انگلیسی زبان ها سرایت تولید زباله به کتاب ها بیشتر سرایت کرده و در زبان فارسی کمتر چون مخاطب بسیار کمتر داره در زبان فارسی.


۰۲ بهمن ۹۹ ، ۱۰:۵۶ ۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
گمنام

با عملت حرف بزن نه با زبونت

Speak with your actions

معتقدم حرف زدن زبونی هیچ ارزشی نداره و در مقابل هیاهو و هیمنه ی عمل جز خاشاکی نیست


حرفاتو با اعمالت بزن نه با زبونت


اعمال تو که در سابقه و گذشتت لحاظ میشن یک سخنران کامل هست که تمام نظرات شما رو با صدای بلند و رسا فریاد میزنه بدون نیاز به هیچ گونه رسانه و بلندگو و امثالهم.


Speak with your actions



۲۹ آذر ۹۹ ، ۲۳:۴۴ ۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
گمنام

کوچ و منتور

ایده کوچینگ (Coach) یا منتور (Mentor) را متعدد دیده ام. مثالش رو هم در قهرمان المپیک مطرح می شود که قهرمان المپیک هم با وجود قهرمان المپیک بودن باز هم مربی دارد.

البته الان یادم آمد دوستان معنوی و معنوی گرا زودتر از سایرین در این وادی بوده اند و بر آن تاکید داشته اند و حافظ در این باب می گوید:

قطع این مرحله بی همرهی خضر مکن

ظلمات است بترس از خطر گمراهی

اصل ایده خدشه ناپذیر است و نقش «مشورت» با یک «استاد» که «طی طریق کرده» لازم و ضروری است.

منتها کدام استاد؟ آن استادی و آن مربی که بین خودش و شما فرقی و فاصله ای نبیند و آن چه برای خودش می پسنده برای شما هم بپسنده.


۰۱ آذر ۹۹ ، ۰۰:۰۰ ۲ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
گمنام

بازی روند ( Game of Trend )

زندگی ما بازی هست و برای بازی باید استراتژی داشته باشیم و مهم هم اینه که روند زندگی مون تو این بازی صعودی باشه یعنی نگاهمون به برآیند باشه نه به تک به تک اتفاقات.

هیچ وقت تک به تک اتفاقات و حوادث ما مطلوب و درخشان نیستند و عقب گرد هم بخشی از زندگی ما هست. نگاه ما باید به مجموع و برآیند و روند زندگی باشه، نه به تک موضوعات و مسئله ها. شاید برهه ای از زندگی عملکرد درخشانی داشته ایم و برهه ای دیگر عملکرد ضعیف و نامطلوب به هر دلیل.

اگر اهل بورس و بازارهای مالی باشید یا به گوشتان خورده باشید در بازارها روند مهم هست نه نوسانات. زندگی و دنیا هم دقیقا همین وضعیت رو داره یعنی روند مهم هست. روند زندگیتون صعودی باشه، این مهمه.

هر جا و در هر حوزه ای نگاه میکنم این اصل روندی رو می بینم. سیاست، اقتصاد، مسائل امنیتی، زندگی شخصی.

باید بازی کنیم (Game) و بازی هم پیش روی و عقب نشستن داره اما روند بازی مهمه (Game Trend).

۱۸ آبان ۹۹ ، ۱۸:۳۵ ۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
گمنام

ارزونی حاجی بایدن

می گویند: «بایدن بیاید دلار ارزان می شود و تحریم ها کمتر می شود و بساط مذاکره برپا می شود و اوضاع بهتر می شود و قص علی هذا.»


تاریخ بهترین شاهد در طول خلقت بوده است و این بار هم زمان می گذرد و تاریخ مجدد بر صدق یا کذب این ادعا گواهی خواهد داد و اما بعد

فقط می دانم تحلیل های آبدوغ خیاری که رشد بورس و اقتصاد رو به انتخاب یک رئیس جمهور کشور ثالث گره می زنند یا احمقانه است یا مغرضانه یا احمقند یا می خواهند بستر مذاکره را فراهم کنند. گرچه مذاکره به ذات بد نیست اما این آمریکا همان آمریکای برجام است.

شبی نیست که ۲۰ و ۳۰ حراج مواد خام کشور رو پخش نکنه و شرکت هایی که به طویله تبدیل شدند به دلیل واردات و دلال ها. اقتصاد با تولید و صادرات مشکلش حل میشه و هم چینن اشتغال زایی.

آقایان مسئول اعم از انقلابی و غیرانقلابی اگر به دنبال حل مشکلات هستید که نیستید نسخه درمان مشکلات واضح و شفاف است. جلوی این خام فروشی ها رو بگیرید و شرکت های تولیدی صادرات محور که بر پایه همین مواد خام تولید می کنند رو راه بندازید تا هم مشکل ارزی کشور حل بشه و هم چهار تا جوون برن سر و هم شما یه اعتباری بدست بیارید.

بنده به شخصه راه حل مشکلات رو در انحلال کاملل دولت می بینم یعنی چیزی به نام دولت نباشد و به تبع چیزی به نام مدیر! چون مدیر فقط حقوق چند ده میلیونی می گیرد و روی اعصاب خلق راه می رود. بعد از انحلال دولت عده ای از خدمتگزاران سابق که ردای خدمت بر تن داشتند به عنوان دوران بازنشستگی راهی بلاد کفر خواهند شد با اندوخته های خود و دیگر مسئولینی که هنوز فرصت اندوختن نیافته اند کاسه ی چه کنم چه کنم در دست خواهند گرفت و خاک رس بر سر خواهند ریخت.

در این صورت مسئولین درد مردم را درک خواهند کرد.

۱۸ آبان ۹۹ ، ۰۰:۳۴ ۶ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
گمنام